De taken verdelen na scheiding: coöperatief en parallel ouderschap.

Na scheiding werken ouders aan het invullen van hun hernieuwde ouderschap. Ze verdelen de zorg- en opvoedingstaken, maken afspraken over de kostenverdeling, en leggen de gemaakte afspraken vast in een ouderschapsplan. Hoe ouders dit precies onderling regelen hangt af van hun situatie: hoe is de relatiebreuk verlopen, hoe is de communicatie tussen beiden, welke wensen en mogelijkheden (resources) hebben ze? Ongeveer 1 op de 5 gescheiden stellen kiest voor co-ouderschap na scheiding. Bij co-ouderschap zorgen de ouders samen voor de kinderen. De kinderen zijn ongeveer net zo vaak bij hun vader als bij hun moeder, en de zorg- en opvoedingstaken (en de kosten daarvan) zijn onderling zo’n beetje eerlijk verdeeld.

Twee manieren van ouderschap: coöperatief en parallel.

Bij co-ouderschap zorgen jij en je ex-partner samen voor jullie kinderen. Deze nieuwe samenwerking na scheiding (ik noem het meestal het ‘collega-ouderschap’) kun je op verschillende manieren vormgeven. Misschien heb je wel eens gehoord van coöperatief en parallel ouderschap. Dit zijn twee effectieve manieren om alle taken en verantwoordelijkheden voor de kinderen te verdelen na de scheiding.
Bij coöperatief ouderschap werken ouders zo veel mogelijk samen. Ze hebben regelmatig contact en overleg, en beslissen samen over de belangrijke keuzes in het leven van hun kind. Ouders delen hun ervaringen met elkaar en stemmen de verzorging en opvoeding op elkaar af. Eventuele wisselingen in het schema bespreken ouders onderling, in goede harmonie en met flexibiliteit. Bij coöperatief ouderschap werken ouders samen als team in het belang van hun kind. 
Bij parallel ouderschap bestaan de twee huishoudens van vader en moeder los van elkaar: elke ouder runt zijn eigen gezin en er is weinig communicatie of emotionele betrokkenheid tussen beide ouders. Het contact onderling verloopt indirect via schrijven of een derde persoon, en grote beslissingen verlopen via de rechter of advocaat. Het wisselschema is vastgelegd en hier wijken ouders niet van af. En als er toch een verandering nodig is, verloopt dit via een rechter of advocaat. Bij parallel ouderschap handelen ouders ieder afzonderlijk in het belang van hun kind.

Wanneer kies je voor coöperatief of voor parallel ouderschap?

Gezien bovenstaande zal het je vast niet verbazen dat, voor het slagen van coöperatief ouderschap, ouders behoorlijk goed met elkaar moeten kunnen overleggen en samenwerken. Je moet samen flexibel kunnen zijn, en in staat zijn om zo nu en dan met de ander mee te bewegen. En dit lukt niet bij alle gescheiden stellen. Dan staat conflict (nog) op de voorgrond, speelt er veel spanning, en zit de communicatie muurvast. In dat geval kan het verstandiger zijn om te kiezen voor parallel ouderschap om stress te voorkomen, voor jullie zelf en zeker ook voor jullie kind. Bij parallel ouderschap handelen jullie in twee ‘parallelle werelden’: de wereld van papa en de wereld van mama. Omdat het proces na de scheiding erg veranderlijk is – de kinderen worden steeds ouder (met andere wensen en grenzen) en in de loop van de tijd kan ook praktisch een heleboel veranderen, is ook de keuze van ouderschapsvorm niet een vastigheid voor altijd. Het is aangeraden om eens in de zoveel tijd te evalueren hoe de gemaakte afspraken en manieren voor jullie werken. Wat werkt er goed? Wat kan anders? Zo kun je tijdig bijschaven als dat nodig is. Wil je meer lezen over vormen van ouderschap en tips daaromtrent? Aanrader is het boek van JoAnne Pedro-Carrol, Kinderen op de eerste plaats (zie hier bij bol.com).